Eindelijk was hij geslaagd en toegetreden tot de slagersunie. Na vijf jaar oefenen met stropen, onthoofden en uitbenen had hij zijn slagereedschap afgelegd. Traditioneel met hakbijl boven zijn hoofd de legendarische woorden uitgesproken: ‘Hak hak, tot zult zult gij wederkeren’. Zijn ouders waren apetrots.
Hij werd nu ook toegelaten tot het slagersgenootschap in zijn eigen dorp, de Zulthazen. Zijn levenlang had hij hier van gedroomd. Heel even was hij de gelukkigste slager van de hele aardkloot. Totdat Jolanda Haas van zich liet horen. Hij was vreemd gegaan en zij wist dat. Oei.
Hansworst had geen weerwoord. Had Jolanda dat maar geweten. Met al zijn slagereedschap, lepel en vork, sloeg hij haar tot moes. Vroeg in de ochtend. Voor de zekerheid.
Twee dezelfde woorden kunnen zo verschillend zijn en toch ook weer passen.
Volgens mij wordt deze week flink afgerekend.
Leuk Mien: ‘Tot zult zult gij wederkeren’ 🙂
ik denk bij slagereedschap aan gereedschap om sla mee te bewerken