Na een avondje stappen liepen Erik en Marcel, twee goede vrienden, langs de kade terug naar huis. Op een gegeven moment hoorden ze lawaai. Ze liepen door en naderden een man en vrouw die schreeuwend en duwend ruzie stonden te maken. Plots verliest de vrouw haar evenwicht en valt in de gracht. Een ijzige gil klonk door de nacht. “Neeeee” schreeuwde de man. Vast genageld aan de grond stond het drietal naar het water te kijken. Daar kwam ze weer tevoorschijn. “Schat! Sorry, dit was niet de bedoeling!!” riep de man haar toe. Nog voordat iemand zich kon bedenken om haar te redden, lukte het de vrouw om zelfstandig er uit te komen. De man wierp haar zijn mantel toe.


Kordate vrouw. Hopelijk slaat de man ook zijn arm om haar heen.
Dat zou hem wel netjes staan ja 🙂 Dank voor je reactie Levja
Leuk en een dappere vrouw.
Een paar puntjes. “Plots verliest de vrouw haar evenwicht en valt in de gracht.” Dit is de enige zin in TT, de rest staat in VT. Misschien even veranderen? Verder is vastgenageld één woord.
Bedankt voor de tips Marlies, kan ik dat nu nog wijzigen dan?
Plots verloor de vrouw haar evenwicht en viel in de gracht. / vastgenageld
Je kan het aan Frank vragen. Jij kan zelf pas je stukjes bewerken als je veelschrijven bent geworden.
Okee, helder. Dank je wel 🙂
Een vermakelijk verhaal, Ingrid.
Ik sluit me aan bij de opmerkingen van Marlies en er uit is ook één woord.
De slotzin werkt op mijn lachspieren: wat een type. 🙂
<3
Herkenbaar geschreven, Ingrid. Hoe we ineens beseffen dat wij dat niet werkelijk zijn, die mensen die ruzie maken.
Ik zou de zin Plots verliest…. ook in verleden tijd zetten.
Dank je voor je mooie reactie Nyceway. Marlies had me daar inderdaad ook op gewezen.
Zie nu pas jouw reactie Nel, mijn excuus. Bedankt ervoor 🙂