De lente is de mooiste tijd van het jaar. De eerste zonnestralen die de kou verdrijven, het ontluikende, frisse groen, heldere sterren in de nachten.
Met vrienden en familie vertoef ik graag op grote hoogte om het geploeter van de boer te aanschouwen. Wanneer hij eindelijk zijn paard van de ploeg spant en het zweet van zijn voorhoofd veegt, weten wij dat onze hemel in aantocht is.
Met gulle hand strooit hij graan over de zwarte aarde, die het gretig in zich opneemt om te laten ontkiemen. Maar niet al het jonge graan wordt groen. Wij storten ons met luid gekwetter op het feestmaal en doen ons vorstelijk te goed. De stropop knijpt een oogje dicht.
O, dat heerlijke voorjaar!

Verrukkelijk stukje.
Mooi geschreven, Katie, vanuit een ander perspectief.
Ja erg mooi, Katie. Het leek eerst een verhaal van leedvermaak tov de boer…. Maar van de vogels snap ik het ?!
Heel leuk en origineel! <3
Heel verrassend perspectief! Zitten er nou bekende dichtregels in verwerkt, of vergis ik mij?
Heerlijk om een graantje mee te mogen pikken. Erg leuk geschreven!
@ Levja, bedankt voor je leuke reactie!
@ Nyceway @ Alice ik laat inderdaad een vogel vertellen.
@ Ingrid, dank je wel
@ Martine, je hebt gelijk. Ik heb inderdaad wat regels uit ‘Ballade van de boer’ gebruikt. Ik liet me inspireren door zo’n wandplaat van een ploegende boer. ‘En de boer hij ploegde voort’
@ Irma, dank je wel!
Vanuit kikkerperspectief een smakelijk stukje. ?
@Katie. Heel leuk!
Leuk perspectief, Katie. De stropop is er ingenieus in verwerkt.
Met veel plezier gelezen.
voorjaar voor de vogels!