Meneer de bouwvakker begreep er niets van. Hij tuurde naar het briefje dat zijn quasi intellectuele vrouw hem in de handen had geduwd. Een quodlibet wilde ze hebben. Ja dat stond er echt. Zonder enige verwijzing. Haasten dus, want diezelfde avond hadden ze nog een feestje. Toe maar.
Gelukkig was meneer de bouwvakker niet voor een gat te vangen. Hij liet zich dan ook niet kennen. Vol overtuiging trad ie de winkel binnen en ging op zoek naar de eerste de beste verkoper. Het werd de tweede, want de eerste zat nog op het toilet.
‘Doet u mij maar het quodlibet van de aanbieding.’
‘Wat zegt u? Op? Mijn hemel!’
‘Nou, doe dan maar de twijfelaar.’
‘Nee, inpakken hoeft niet.’
Je hebt mij wel ingepakt
Een quodlibet is eigenlijk een echte twijfelaar, die bouwvakker lijkt me een realistische man. <3 (Voor het geval dat de teller weer niet omdraait.)
Erg leuk. <3
@Mien. Leuk stukje. Goed bedacht die twijfelaar!
geestig!