Het is een zwoele zomeravond. Ik zit in de tuin met een glas witte wijn. Plots staat ze voor me. Ik kijk haar aan:
“Hoe ben jij hier beland?”
Ze antwoordt niet en loopt de tuin rond. Elk hoekje bekijkt ze belangstellend.
“Ik weet niet of ik het een goed idee vind, dat jij hier bent,” mompel ik.
Ik sta op en loop in haar richting. Als ik bij haar in de buurt kom, tript ze weg.
“Wat moet ik met jou? Je kunt hier beslist niet blijven.”
Ze kijkt me niet niet-begrijpend aan en loopt regelrecht naar de hortensia. Ze duwt de bladeren opzij en verstopt zich. Ik kijk door de bladeren heen.
Eindelijk opent ze haar mond:
“Tok.”
Onverwachte plot, Nel. Goed gevonden!
Dank, Ewald.
Soms reikt de werkelijkheid mij het plot aan, zoals gisteravond gebeurde,
Nel: dit doet mij zo denken aan ‘Ik reis alleen’ van de Noorse schrijver Samuel Bjørk. Ik kan je deze thriller zo, zo, aanbevelen.
Vooral je slotzin,
Ik ken de schrijver niet, Levja. Zeer bedankt voor de tip (en voor je compliment)
@Nel: in de zomer lees ik graag zo veel. Mijn opladen. Hoewel mijn bereik niet alles is. Maar dit boek net uit. Zo tof.
@Nel, leuk einde!
Dank, Han,
(Nb voor bezoekers: eerst verhaal lezen en dan pas link openen. 😉
Dat einde was vanavond weer op bezoek:
https://twitter.com/ngoudmedia/status/756573589516738562
Leuk, Nel! Ik had je berichtje op twitter al gezien. 😉
Top @Nel. Of zal ik ook maar “tok” zeggen?
Dit is toch wel een lievere hp dan het boek dat ik aanhaal. Een stopwoord van haar is tik-tak.
Levja,
ik ben benieuwd of ze vanavond weer aan komt wippen. Nu al twee keer op bezoek geweest en gebruik gemaakt van de nachtopvang.
Marlies,
Leuk dat je langskwam op Twitter. Ik zag je gisteren al. 🙂
leuk Nel!
Dank je, José.