Op tafel ligt een bruine envelop. Ik kijk ernaar, wrijf erover, maar durf hem nog niet te openen. Heel mijn leven zit in die omslag. Ik heb er zo lang naar gehunkerd, maar nu het kan, is het toch eng.
Ik neem diep adem. Eerst moet ik afscheid nemen van mijn oud bestaan, mijn oude ik. Met schaar en haarverf ben ik al een eind geraakt. Nu leg ik een verse blok hout in de open haard, en gooi er mijn papieren achterna. Met een schaar knip ik mijn identiteitskaart, bankkaart en andere plastic in kleine stukjes.
Ik neem mijn nieuwe handtas, prop de omslag erin, gooi olie op het vuur en ren zo snel mijn benen me willen dragen.
« Pus spettert!
Weg herdenkingsplek »
« Pus spettert! Weg herdenkingsplek »
Fictie
Nieuw bestaan
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Pus spettert! Weg herdenkingsplek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Spannend. 🙂
Jaa, mooi.
Mooi thema, Hekate. Spannend uitgewerkt.
Twee kleine puntjes:
Mijn oud bestaan > mijn oude bestaan
Een verse blok hout > een vers blok hout
Een hartje!
Intrigerend! Ik wil eigenlijk wel verder lezen…
Hé kate,
Dit is een heel spannend moment waarop het onderwerp “omslag” in meer opzichten is gebruikt. Dikke tien!
Cliffhanger!
Goed neeergezet!
met vriendelijke groet +hartje,
Chris