Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Naar de kelder gaan

8 augustus 2016 | 120w | Levja | 15 |

Hier zit ik dan. Van zijn mooie beloften is niets uitgekomen. Ook zijn huis is lang niet zo groot als hij op foto’s heeft laten zien. De huiskamer is nog het meest aangenaam. De kelder is koud. Vochtig, vooral vochtig.
Alleen als hij klaar met mij is, mag ik wat uurtjes in de kamer vertoeven. Dan brandt zelfs het haardvuur en krijg ik een lekker drankje. Tweemaal in de week.
Meestal valt hij dan snel in slaap en snurkt zo hard zodat ik de muziek nauwelijks meer hoor.
Door een kiertje van het gordijn zie ik de vrijheid. Aan de overkant spelen vaak kinderen in de tuin. Het meisje met de paardenstaart heeft ooit naar mij gezwaaid.
Dat was schrikken.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

18 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »