Schrijf mee!
« »

Liefde, Mensen

Modelovereenkomst

11 juli 2016 | 120w | Hadeke | 9 |

De locomotieven razen over de rails, wissels worden door een computer aangestuurd. Het monotone geluid geeft me rust.
Voorzichtig druppel ik lijm op de minuscule onderdelen van het vakwerkhuisje, dat ik vanavond nog langs de baan wil plaatsen.
Zij wacht beneden op me. Met ‘to-do’ lijstjes. Met opmerkingen over mijn gedrag. Over wat me te doen staat, maar nog belangrijker: over wat ik nagelaten heb. Ze zal het hebben over de partners van haar vriendinnen. Die echt zoveel beter zijn.
Het oplosmiddel vervliegt zodra ik in de tube knijp. Het maakt me licht in mijn hoofd.
Ze zal straks roepen. Dan zal mijn hoop opnieuw vervliegen.
Hoe meer oplossing verdampt, hoe hechter de verbinding.
Onlosmakelijk, tot de dood ons scheidt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

14 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »