‘Heb je de bokkenpruik op, honnepon?’
Haar vingers gleden door zijn verrukkelijke krullen en belandden op zijn gebroken neus.
Het puntje duwde zij ferm naar boven in de hoop dat een resterend botje fluks aan de wandel zou gaan. Ze kon niet wachten.
‘Hé, je ziet er guitig uit, zo.’
Een traan gleed uit een hemelsblauw oog terwijl hij zei: ‘Ik heb een glas wijn voor je neergezet.’
‘Ik wil je wijn niet, ik wil jou.’
Aan zijn krullen trok zij zijn hoofd naar achteren terwijl zij schrijlings plaatsnam.
‘Weet je dat ik een liesbreuk heb?’
‘Jouw obstipatie is mijn probleem niet. Ik haat de dag dat jij mijn leven bent binnengedrongen.’
Een mes flikkerde flauwtjes in het vale licht.

Mili, ik zou bijna medelijden met de man krijgen. Er is vast veel aan voorafgegaan. 😉
Woorden als ‘misbaar’ en ‘bokkenpruik’ eufemistisch als een wollen deken uitgespreid over de gruweldaden die worden gepleegd.
Hartje
En dan toch nog een glas wijn voor haar neerzetten? Ik ben bang dat er niets meer te redden is…
Mili, waarom vertel je keer op keer op keer hetzelfde verhaaltje?
Excuus, die hierboven was van mij. Ik was uitgelogd zonder dat ik het doorhad.
brrr… wat gruwelijk!
@Nel, ‘onze wollen deken’. 😉 Ze doet aan revanche. Dank voor je hartje.
Inderdaad @Katie, het houdt volkomen op. Dank voor je reactie.
Lieve @Ostinato, ik stuur je een digibloemetje. Dank voor het lezen.
@Irma, ik specialiseer me geloof ik in horror. 😉 Dankjewel.
@ Mili. Als er wat meer woorden beschikbaar waren geweest had ik hem na zijn laatste woorden toch duct tape om zijn hoofd gewikkeld. Kan me nauwelijks voorstellen dat hij zo zoet blijft als het mes de taak volbrengt 🙂
Gruwelijke feiten poëtisch omschreven, knap.
@Karin, wat er dan uitkomt, slaan we maar over. Luchtbelletjes. 🙂
@Hekate, de poëtische omschrijving vind ik verrassend. Dank je.
Mannen zijn vaker de klos dan menigeen denkt.
met vriendelijke groet + hartje,
Chris