Samen met zijn ouders was hij wederom op stap.
Weer een kasteel, een torentje en weer zo’n rot-draaitrap.
Alsof het al niet erg genoeg was dat ze pertinent die verhalen, moesten voorlezen zittend op zijn bed.
Zelfs thuis hadden ze al een ronde tafel aangeschaft en prijkte in de tuin een waterput.
Ja zijn ouders hadden duidelijk iets met de Middeleeuwen en dat moest ook iedereen weten, ze hadden hem zelfs vernoemd naar een ridder uit die tijd.
Hadden ze zich nou echt niet gerealiseerd dat hij zou worden gepest met zo’n maffe naam?
En het aller vervelendste was de afkorting van zijn naam Lancelot tot Lancet, bedacht hij al mokkend op de treden van de toren weer naar beneden.


What’s in the name is hier helemaal van toepassing.
Hele andere wending er aan gegeven. Knap gedaan hoor!
Zuster Miranda,
Dan wordt hij ouder en Lance of the dance.
@Vork: bemoedigende en leuke gedachte. 🙂
@Miranda: Je zal maar van die ouders hebben. Wedden dat ze iedere ochtend van die zware middeleeuwse leverpaté moeten eten als ontbijt?
@Allen: sorry, maar mijn hartjes komen weer niet door met Telenet.
VmetdeVork die danser ken ik nog niet
Levja voor hem is het een drama 😉
Vlindertje dankjewel
Heel herkenbaar, zo’n knorrige puber, maar wat wil je ook met zo’n naam 😉
Humeur van de puber komt goed over, knap geschreven voor de leeftijdsfase.