‘Ik ben nu extra blij dat we het grote huis hebben gekregen,’ zegt Morre. Hij kijkt vertederd toe hoe Jola de baby voedt.
‘Is het erg nat in het andere huis, dan?’
‘Ja, het komt overal doorheen.’
‘Het is hier wel erg vol nu, met z’n allen. De arme Egge moet zelfs in de hal slapen.’
‘Ach.’ Morre haalt zijn schouders op. ‘Straks is het droog en dan hebben we weer de ruimte.’
De baby laat de tiet los en kijkt geïnteresseerd om zich heen.
‘Zo! Heb je genoeg?’ vraagt Jola. Ze pakt de kleine op en overhandigt haar aan Morre.
De sterke handjes en voetjes grijpen meteen Morre’s vacht vast. Een man met baby kan uiteraard geen wada dragen.


Marlies, dit was deel 26. Van mij mag je tot in het oneindige doorgaan… ☺
Wie weet… 🙂
Ah, wat een mooie en lieve aflevering, Marlies.
<3
~aandoenlijk ~
mooi Marlies