Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

Kriebels

22 maart 2016 | 120w | Levja | 8 |

Hoewel jij de luiken net hebt opengedaan, sluiten mijn oogleden zich genoeglijk. De zonnestralen strelen mijn huid, het licht is te fel om tegenin te kijken.
Je tilt me uit bed en vleit me neer op het gras. De sprietjes kriebelen aan mijn rug en benen. Dan voel ik je lenige vingers mijn buik betasten. Je toppen lopen van mijn navel naar mijn rechterzijde. Blijven daar rusten. Ik wil roepen, ga door, maar de woorden komen niet.
Dan voel ik een scherpe punt. Weer, en nu doet het zeer. Ik gluur door mijn wimpers. Wat heb je nu in je hand?
“Leg je lancet maar even weg. Ze is nog niet onder narcose”.
Dat is het laatste wat ik hoor.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »