Wat een machtig mooie begrafenis! Terwijl iedereen door Frans Bauer met een brok in de keel zit, lig ik stilletjes te snikken van het lachen. Geweldig! Ik hou mijn hoofd opzij, beweeg het zachtjes heen en weer. Daardoor rollen de tranen langs mijn wangen weg, anders zie ik niets meer en mis ik het mooiste van dit festijn. Alleen mijn hoofd kan ik licht bewegen. De rest van mij ligt doodstil. Zo hoort het ook als je ‘zogenaamd kassiewijle’ bent, zoals m’n maatje Marnix zei.
Alles verloopt helemaal volgens plan, het plan van mij en Marnix. Resultaat? Ik lig in mijn kist en geniet met volle teugen. Want dit is wat wraak kan zijn: van zoethout zaagt men zes planken.
« Reanimatie
Dichter bij God »
« Reanimatie Dichter bij God »
Communicatie, Fictie
Kassiewijle
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Reanimatie Dichter bij God »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties