Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Kassiewijle

29 december 2016 | 120w | Johan Zonnenberg | 0 |

Wat een machtig mooie begrafenis! Terwijl iedereen door Frans Bauer met een brok in de keel zit, lig ik stilletjes te snikken van het lachen. Geweldig! Ik hou mijn hoofd opzij, beweeg het zachtjes heen en weer. Daardoor rollen de tranen langs mijn wangen weg, anders zie ik niets meer en mis ik het mooiste van dit festijn. Alleen mijn hoofd kan ik licht bewegen. De rest van mij ligt doodstil. Zo hoort het ook als je ‘zogenaamd kassiewijle’ bent, zoals m’n maatje Marnix zei.
Alles verloopt helemaal volgens plan, het plan van mij en Marnix. Resultaat? Ik lig in mijn kist en geniet met volle teugen. Want dit is wat wraak kan zijn: van zoethout zaagt men zes planken.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Johan Zonnenberg of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »