Priemende ogen door de ruit van de deur
een korte tik
en dertig kruinen buigen zich gedwee
over veel te veel sommen
er speelt een glimlach
om de lippen van een aantal
maar afgezien van onhoorbaar gegniffel
is er pais en vree
een stoel schuift
een schrift valt
een lach gilt
door de ruit van de deur
is in een seconde
een rustig geheel
veranderd in een kakofonie
van gil en lach
Ze zijn niet slecht
slechts groot
en stout
hormonen glippen langs het sleutelgat
rode wangen
er is nog geen minuut voorbij
en alles lijkt in puin
onherstelbaar verloren
De deur gaat open
mijn hakken tikken op de drempel
alles verstilt
de hoofden buigen
het is zo’n lekker groupie
« The Rolling Stones II
Blonde Dennis »
« The Rolling Stones II Blonde Dennis »
Maatschappij
Juf
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Janneke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
10 reacties
Reageren
« The Rolling Stones II Blonde Dennis »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
<3 verwarmend
Zo mooi! Hartje!
Dank jullie wel
En niet eens fictief dit stukje
Dat is ook te lezen hierin Janneke.
Heel mooi en liefdevol geschreven, Janneke.
Mooi stukje, leuk geschreven. Hartje.
Heel herkenbaar. Zodra je ze alleen laat gaat het dak eraf.
En zodra ze je aan horen komen zijn ze weer muisstil aan het werk.
Niks aan de hand juf!
Verteld eea over je klas en over jou. Mooi stukje.
Marc.
Juf Janneke,
Het is een mooi geschreven.
Ben je het met mij eens dat als je het woord “en” aan een begin van een zin weglaat, het meer poëzie wordt?
Ja. Dat ben ik met je eens. Maar ik ga er nu denk ik niet meer aan knutselen.
En dat Juf Janneke had ik ook gezien. Dat vond ik ook geestig.