Volleybal is geen sport voor eenlingen. Ik heb het spelletje jarenlang gespeeld, meestal als ‘passeur’, als zogenaamde spelverdeler van de ploeg. Een gevoel van trots overspoelde me toen mijn dochters krek dezelfde posities kregen in hun teams. Ze zijn zelfs nog straffer dan ik vroeger was. Beiden zijn dit seizoen tot kapitein benoemd.
Het beoefenen van een groepssport leert je aspecten die in het dagelijkse leven erg nuttig zijn. Je moet in vorm blijven, ervoor zorgen dat je niet te rond wordt, dat je altijd ergens een scherp kantje blijft behouden. Als mensen je als bal gaan gebruiken, bijvoorbeeld, dan weet je dat je geen deel meer uitmaakt van de ploeg. Winnen of verliezen hoort er dan niet meer bij.
Dat noem ik nou eens de ultieme kunst van volleren, oftewel vol leren, dat enkel of enig leren maar leeg en lonely is. Goed stukkie. ?
De bal mooi neergelegd.
Knap stukje Nele, fijne links tussen het spel en het dagelijks leven.
Mooi sport en leven weergegeven, altijd zorgen voor een scherp kantje! Helaas zou ik zeggen.
Wij zijn ook een volleybal familie. Goed en origineel stukje.
Grappig geschreven stukje!