Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

IJdeltuit

22 juni 2016 | 120w | Marlies Vaz Nunes | 13 |

Johannes, door iedereen Jo genoemd, staat voor de spiegel. Met een handspiegel erbij, kan hij zijn gehele schedel bestuderen. Hij is zeer tevreden. De barbier heeft zijn best gedaan: er is geen schrammetje te zien. In de keuken doet hij wat slaolie op zijn hand, wat hij vervolgens over zijn schedel uitwrijft. Nogmaals bekijkt hij zich in de spiegel. Prachtig! Zijn schedel glimt en zijn ronde gezicht is gladgeschoren.
‘Je ziet er nog knap uit, Jo, voor iemand van achtentachtig,’ zegt hij hardop. Hij grinnikt tegen zijn spiegelbeeld. ‘Een monocle zou je niet misstaan, maar gelukkig heb je die niet nodig.’
Hij trekt zijn colbertje recht, haalt zijn horloge uit het vestzakje en klapt het geroutineerd open. Nog tijd zat.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marlies Vaz Nunes of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »