Soms is het moeilijk om in toeval te geloven.
Een man, twee keer gescheiden, drie kinderen, al twintig jaar alleen.
Een vrouw, veertig jaar getrouwd geweest, nooit kinderen, sinds vijf jaar weduwe.
De man en de vrouw komen elkaar tegen, herkennen in elkaar het buurjongetje en het buurmeisje; zes jaar waren ze en onafscheidelijk.
Nu, een leven later, blijkt dat in de zes maanden dat ze naast elkaar woonden een zaadje is gezaaid. De lente was nog nauwelijks begonnen, het is nu laat in de herfst, en nog ontkiemt het zaadje.
En waar ze dachten dat ze alles hadden gezien en alles hadden beleefd, groeit er nu iets in hen met de meest frisgroene kleur die ze zich konden voorstellen.
~prachtig ~
Mooi Gijs!
Wat een mooi verhaal.
Een heerlijk, positief verhaal Gijs!
Allen, dank voor jullie reacties