De ijle klanken van haar viool weerklinken in de stille zaal. De strijkstok danst over de snaren. Het publiek luistert ademloos. Zij is één met de muziek. Ze koestert haar instrument, alsof het haar kind is. Als je goed luistert, hoor je een menselijke stem, zo intens, dat ze regelrecht de ziel raakt. Ze voert het publiek mee naar hemelse sferen. Even bestaat er geen ellende op de wereld. Niemand hoeft te vluchten. Kyrie Eleison verandert in Gloria. De taal van de muziek is universeel.
Dan het einde, de stilte en het daverende applaus. Ze is terug op aarde. Ze kijkt liefdevol naar haar viool, nu nog een replica. Eens komt de tijd, dat ze een echte Stradivarius zal bespelen.
Een mooi muzikaal stukje, Nel. Wel een kanttekening. Een echte Stradivarius wordt slechts zeer zelden te koop aangeboden en is dan ook nog eens onbetaalbaar.
Top-violisten krijgen er vaak eentje in bruikleen.
Een hartje van een muziekliefhebber.
Dank je, Ewald. Naar aanleiding van jouw opmerking heb ik ‘kopen’ veranderd in ‘bespelen’.
Dat gun ik jouw violiste dan ook van harte.
Wat mooi geschreven, Nel. Ik kan bijna de klanken horen. Heel knap, een hartje daarvoor!
Mooi geschreven, Nel. Hartje!
@Irma en @Hsn. Zeer bedankt voor jullie reacties.
De fijne sfeer is te proeven. Bijna zelfs de klanken. Mooi Nel.
@Levja, fijn om te horen, dat je de sfeer kan proeven. Dan heb ik als schrijver mijn doel bereikt.
Erg mooi Nel, een verhaal dat klinkt als muziek!
Bedankt, Katie!
Zuster Goudriaan,
Net als fotograferen; niet het toestel maar de fotograaf maakt een foto.
Leuk geschreven.
Dank, broeder VmetdeVork ?
Beste Nel,
Mooi sfeerstukje,
Met vriendelijke groet plus hartje,
Chris
Bedankt voor je reactie, Chris.