Op de korrelige grijswitte beelden zag je hun vertrek. Ze klommen de lange trappen op naar het bovendek. Vrolijk zwaaiden zij de achterblijvers toe. Zij gingen het maken, de wereld lag voor hen open. Niet meer in hun eigen land, maar ver weg. Daar gingen zij hun geluk beproeven.
De beelden laten hun heden zien: hele kolonies zijn er verrezen in dat verre land. Zij werden gastvrij ontvangen, en konden meteen aan de slag.
Klompen, molentjes, tulpen zijn nog steeds favoriete decoraties.
Nu is er een nieuwe invasie: mensen met weinig toekomst in hun eigen land. Voor het gemak noemen we hen die niet écht lijden, gelukszoekers. Hun bootjes zijn gammel. In harde kleuren zien we het huidige, ongastvrije Europa.
Mooi neergezet. Het is een thema dat me momenteel erg bezig houd. <3
Mooi weergegeven. Sterke vergelijking <3
Mooie vergelijking. <3
Tekenend.
Die is raak, mooi! ?
Wat een goed stuk, Lisette.
Treffende vergelijking en uitstekend verwoord.
Dank allemaal voor de erkenning! Samen zijn we sterk!