Deze maand zou de bijeenkomst van de boekenclub doorgaan bij Marina thuis. Alles stond klaar : koekjes,chips, frisdrank, thee en koffie.
Om stipt 13 uur zouden de dames voor de deur staan. Eerst werd natuurlijk het te lezen boek besproken, maar daarna kwamen steevast de laatste nieuwtjes of roddels aan bod.
“Zagen jullie mijnheer De Bock onlangs?” vroeg Kristina.
“Ja, op hem is het spreekwoord van de oude bok die graag een groen blaadje lust echt wel van toepassing,” gniffelde Sofie.
Die avond was Marina bezig met het avondeten. Ze maakte de sla schoon. Karsten zat bij haar.
“Mam, gebruik je die groene blaadjes niet?”
“Nee, jongen. Ik vind ze te hard.”
“Zal ik ze dan naar mijnheer De Bock brengen …?”
Leuk Els, de onschuldige kijk van een kind. Of eigenlijk kan het ook een bijdehandte puber zijn 🙂
Dank je wel, Inge 🙂
haha grappig en sappig!
Zuster Erbraert,
Ha ha, heel mooi verhaal!
Haha 🙂
Dank jullie 🙂
Goed verwoord. Beetje klassieker. Maar die blijven het doen, hé. Vlot!
Dank je wel 🙂