Op de omslag van het boek kijkt de schrijfster hem met zwoele blik aan. Onweerstaanbaar. Hij rekent direct twintig euro af.
Zodra hij begint te lezen verliest hij zich in het verhaal. Hij wordt één met de hoofdpersoon, zet elke stap die hij zet en denkt dezelfde gedachte.
Wat een vrouw! Om zo over hem te kunnen schrijven. Wie is ze? Hoe kent ze hem?
Koortsachtig denkt hij na. Kijkt naar de foto en probeert haar te linken aan de vrouwen in zijn leven. Dat zijn er niet veel, alleen bij de supermarkt komt hij ze tegen.
De deceptie is enorm als blijkt dat het boek onder pseudoniem is geschreven. De schrijfster is een man. En vrienden heeft hij niet.
« In de ban van Tolkien
Heel even weer klein »
« In de ban van Tolkien Heel even weer klein »
Communicatie
Fantasiewereld
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Katie of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
9 reacties
Reageren
« In de ban van Tolkien Heel even weer klein »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Enorm leuk, Katie! Ik glimlach van oor tot oor <3
~ Ijzersterk ~
Bedankt Ewald en Levja. Ik had er zelf ook plezier in.
Mooi om zo te kunnen schrijven!
Dank je wel Irma!
Geweldig verhaal, Katie. Humor.
Uiteraard een hartje.
Dank je wel Nel!
Knap geschreven. Een aannemelijke werkelijkheid verpakt in fictie. Hartje voor de schrijver en de hoofdrolspeler.
Komt hij in de supermarkt dan ook geen mannen tegen? 😛 Mooie blik in het hoofd van de eenzame fantast.