‘Mag het een onsje meer zijn?’
Eigenlijk heb ik zo’n hekel aan die term, maar vooruit, ik heb een goede dag.
‘Wilt u met of zonder omslag?’
‘Nou, doet u maar met.’
‘Dat maakt dan vijf euro zesenvijftig.’
Het pakket gehakt dat ik half om half ontvang, voelt wat sponsig.
Door de plastic zak schijnt de omslag door: Omslagerij Peter van Ham uit Oss. Voor al uw vleeswaren.
‘Die plastic zak, heb ik daar nu voor betaald?’
‘Ja meneer. Die moeten wij sinds kort aan klanten doorrekenen.’
‘Nou, haal die maar van mijn pakket af. Graag had ik dan ook het geld terug.’
‘Zoals u wenst.’
Ik ontvang 10 eurocent retour en loop met een nat pakket de winkel uit.
Nat/ Dan kun je het afdruipgewicht terugvragen!
Grappig schetsje over verkeerde zuinigheid.
Met vriendelijke groet met hartje,
Chris
Ha, ha. Verkeerde zuinigheid. Ja, dat is een goeie. Het beschreven personage knijpt waarschijnlijk ook de groene bladeren onder de bloemkool weg om het gewicht te drukken. Of verrekend Kanzi’s voor Elstar. Vroeger checkte ie ook waarschijnlijk of er nog vergeten muntjes in parkeermeters zaten. Dat komt steeds minder voor.