Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Duistere gedachten

20 oktober 2016 | 120w | Martina | 6 |

De nacht is mijn ergste vijand. Al vijf volle uren lig ik wakker. In het grote bed, helemaal alleen. Ik draai en ik woel. De lakens losgetrokken.
Mijn gedachten worden steeds duisterder. Ik wil ze stoppen. Wrijf met mijn klamme vingertoppen over mijn bonkende slapen. Benen die trillen. Misselijk van de spanning. Zweet parelt over mijn gezicht. Tegelijkertijd ril ik van de kou. Angsten grijpen me naar de keel. Gevoel dat ik stik. Hap naar adem. De dood zit op mijn hielen. De paniek overspoelt me. Ik wil nog niet sterven!

De dageraad breekt aan. De monsters verstoppen zich in donkere hoeken en gaten. Maar dat is voor even. Komende nacht zullen ze terugkomen en zich weer aan mij vergrijpen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Martina of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »