Tweeëntwintig jaar werkt hij als financieel deskundige voor hetzelfde bedrijf. Hij is goed in zijn vak. De laatste vijf jaren zijn voor hem een ware hel. Gesprekken vallen stil, als hij het koffiezetapparaat nadert. Documenten zijn opeens “zoek”. Vervelende opmerkingen tijdens vergaderingen. Met lood in de schoenen gaat hij naar zijn werk.
Tot er op een dag een omslag komt. Hij besluit niet langer slachtoffer te zijn. Vanbuiten is er nog weinig van de verandering te merken. Vanbinnen des te meer. Hij vindt de kracht om te solliciteren en heeft succes.
Die morgen komt hij zelfverzekerd binnen; hij stapt op zijn collega’s af en zegt: “Mag ik me even voorstellen, ik ben jullie nieuwe chef. Vanaf vandaag wordt alles anders.”
Een verandering ten goede dus <3 Klein typefoutje onderste regel, Nel.
Groet,
Ewald
Zo, die zit! 🙂
Ewald, dank voor je opmerkzame blik. Ik pas het aan.
Valerie, bedankt voor je reactie.
@Nel: ik hoop maar dat ‘de nieuwe chef’ genoeg bevoegdheden heeft gekregen. <3
@Nel. Herkenbaar, Nel. Goed stukje. Hatje.
Kleine opmerking: vanbinnen en vanbuiten schrijf je hier aan elkaar.
Bij een beweging los: ‘Ik struikelde over de drempel toen ik van binnen naar buiten liep.’
Ik hoop het ook, Nele.
Han, dank je wel voor je commentaar. Je hebt helemaal gelijk, ik zal het stukje aanpassen.
Een geweldige omslag, Nel! Zou zomaar een film kunnen zijn!
Ik hoop voor hem dat het gaat lukken. Hij blijft zich in een moeilijke positie bevinden.
Dank je, Irma.
Katie, ja het is een riskante onderneming, maar vaak is het “likken naar boven en trappen naar beneden.”
Ik vrees ervoor, baas zijn van mensen die je tegenwerken is ook niet alles. Misschien als hij genoeg macht heeft inderdaad. Dat vraagt om een vervolg 😉
Na de derde zin ontbreekt een punt.
Bedankt voor je reactie, Hekate. Je hebt helemaal gelijk, er ontbreekt een punt. Scherp gezien. Ik zal eens broeden op een vervolg.