Ergert u zich ook wel eens groen en wit aan mascottes? Ik wel. Het meest nog aan de klassieker, de mascotte voor de betere shag. Vooral als deze niet verkrijgbaar is. De ultiem verfijnde vloeitjes, die altijd plakken en stevig genoeg zijn om een Samson, Drum, Van Nelle of een Brandaris te dragen, te herbergen. En branden doet hij ook meteen, als een fakkel. Vraag het maar aan de voetballers van weleer. Toen voetballers nog mochten roken. Neem dat oranje clubje maar eens uit München, in jaren zeventig. Rookten als ketters en voetbalden als jonge goden. Weet u nog wie de mascotte was, WK 1974? Ik wel. Tip en Tap. U ziet het goed. Twee mascottes in zwart en wit.

Je bent er weer, Mien. En met een tiptop stukje.