Jan De Wilde bezong in 1990 De Fanfare van Honger en Dorst.
Een kliek sympathieke dagdromers overleeft in de marge van de stad, houdt van de geneugten des levens en geniet van haar muziek en haar vrijheid. Ze verwonderen zich over het drukke gedoe van de stadsmens en ontwaken elke ochtend met honger en dorst.
Maar ach, uiteindelijk geeft elke lid van de fanfare zijn vrijheid op voor een baan bij de bank, een auto, een kind…
De échte Fanfare van Honger en Dorst bestond uit marginalen die geen cent bezaten en als ze toch eens over geld beschikten het meteen opzopen.
Zij eindigden allemaal met een baan bij de bank, een auto, een kind…
Speelde jij in een fanfare?
Recente reacties