Als kind wou ik pastoor of dominee worden. Uiteindelijk vond ik mijn roeping als beul. Een job als een ander hoor, vereist wat flegma, empathie, geen jaloezie. Soms is het afbeulend, vooral omdat ik na mijn uren en in het zwart nog wat bijbeul. Kwestie van de eindjes aan elkaar te knopen. En elke opdracht die je aanneemt, moet je afmaken.
Enfin! Laatst diende ik een chrysant van een vrouw, een doodzonde waard, naar de andere wereld te helpen. Tine Guillo, heette ze. En slank dat ze was! Eigenlijk mager. Scherp! Haar zus, een groupie, was ook ter dood veroordeeld. Zij wilde Tine in de dood voorgaan. Het werd een nek-aan-nekrace.
Hoe dan ook, ik heb me niet laten kisten!
« Groupie (1)
Microfoon »
« Groupie (1) Microfoon »
Column, Cultuur, Familie
De beul
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van buitenboek of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Groupie (1) Microfoon »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Bizar en dat maakt dit stukje buitengewoon.
Bizar, zo zijn we, hé Levja.
Origineel. Leuk dat je nog een keer een eerbetoon aan het woord ‘flegma’ geeft.
Love U, nyceway
Geweldig! Tine Guillo hoe verzin je het. Scherp!
@ Katie, Tine Guillo was een slechte vrouw, hoor. Veel slechter dan jij!