Op een koude grijze ochtend in Chicago wordt een kleine jongen geboren. Niemand die het weten mag. In een luxe appartement op verdieping driehonderdtwaalf van een wolkenkrabber, hoog boven de wolken. Hoog boven de wolken waar de wereld grenzeloos is. Maar niet voor de kleine jongen. Ook al ontbreekt het hem aan niets. De wereld is niet klaar voor hem. Zittend, liggend, op en tegen het rode pluche wordt hij langzaam klaargestoomd in het diepste geheim. Samen met tientallen andere kleine rijke ‘boefjes’. Ze mogen eigenlijk niet zo genoemd. De keuken denkt daar anders over. De kleine lorden moeten nog veel leren. Hun mamma’s zullen ze nooit kennen. De kleine jongetjes kijken reikhalzend hun ogen uit. Geblinddoekt in een getto.
« Weefwerk
Vrijheid »
« Weefwerk Vrijheid »
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Politiek
Chicago
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Weefwerk Vrijheid »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ja, dacht ook aan dit nummer. Prachtig stukje. Chapeau!
Elvis hoor ik er bijna bij,mooi!
Elvis the Schelvis!
Maar mooi: In the ghetto.
Gr + hartje,
Chris
IJzersterk, Mien!
Ik zit op mijn werk en mijn hartje komt niet binnen. Vanmiddag thuis komt ie alsnog.
p.s daar is ie toch. Met vertraging.
Heel mooi en sterk stukje, Mien.
Knap geschreven.
Sterk stukje, maar waarom zijn het weeral jongentjes? Waarom worden de meisjes altijd als bijfiguren behandeld?