‘Oma! U staat in de krant!’
‘Echt?’ Mevrouw Kramer veinst verbazing.
‘Hier staat dat u de eerste bent die de Blauwtjes gezien heeft. Ze zijn nu ook in de stad gesignaleerd. Zouden ze nog in uw heg zitten?’
‘Geen idee.’
‘Ik ga kijken!’ Sanne springt op.
Mevrouw Kramer ziet Sanne languit en doodstil op haar buik voor de heg liggen. ‘Net een kat op muizenjacht,’ denkt ze. ‘En net zo flegmatiek.’
…
‘Oma! Ik heb ze gezien! Ze lijken alleen maar blauw omdat ze blauwe kleren dragen. Ze zijn bruin en ze lopen rechtop. Net kleine mensjes.’
‘Fantast.’
‘Ik lieg niet, oma!’
Ze ziet dat Sanne het meent en vraagt zich voor de zoveelste keer af waar die wezentjes vandaan komen.


Oh, wat fantastisch, een vervolg!
Heel leuk verhaal, Marlies en nog in het weekthema ook.
<3
Mooie Marlies
@Nel en @buitenboek dank jullie wel.
Er zullen nog meer vervolgverhaaltjes volgen, denk ik. 🙂
Nu weten we nog steeds niets. Ben benieuwd. <3
De grote vraag in dit stuk is: wie loopt nu een blauwtje? Ben benieuwd of we daar nog achter gaan komen.
Tja, @Ewald en @Mien, voor jullie een vraag en voor mij … 🙂
Wat een bijzonder verhaaltje. Ik wil best meer weten over de bruine blauwtjes onder de groene heg…
Zuster Vaz Nunes,
Ik wil meer en meer. Ik kijk nu al uit naar volgende week. Wie zijn die blauwe wezentjes?
Zeer apart stukje Marlies. Leuk en goed.
Irma, Broeder V en Han, dank jullie.