De kou van het water kruipt via haar enkels naar haar kuiten. Haar hele lichaam verstijft.
Hoger komt het, en raakt de rand van haar zwempak. Gretig absorbeert de lycra de nattigheid en haar buik trekt samen. Ze houdt haar armen omhoog, in een zinloze poging nog iets droog te houden.
De badmeester is onverbiddelijk. ‘Kopje onder Lisa, nú!’
Met de moed der wanhoop laat ze zich zakken. Het water kolkt in haar oren en beneemt haar de adem. Proestend komt ze boven, wild wrijvend in haar ogen.
‘Twee baantjes schoolslag ,’ buldert de badmeester. Ze gaat heen en terug in dezelfde baan.
Nooit zal ze in het midden van het bad durven zwemmen. De kant moet altijd binnen handbereik zijn.

Katie, een angstige ervaring! Ik herinner me ook nog de strenge badjuf. Zij hield de hengel vast en bulderde. Grrr
Goed beschreven.
Nb Haar lichaam verstijfd> verstijft
<3
Dank je Nel.
Oeps, verstijft inderdaad. Slordig!
Wat herkenbaar, Katie! Als ik terugdenk aan mijn eigen angst voor zwemles. Die ijzeren haak onder je oksel: verschrikkelijk!
‘
NB Ik denk dat je ondertussen het predicaat ´veelschrijver’ dik hebt verdiend, zodat je verbeteringen kunt aanbrengen.
Volgens mij is @Frank in een opperbeste paasstemming!
Dank je Ewald.
Ik zou mijn fout inderdaad graag willen herstellen.
Wat kan ik zelf doen om dit mogelijk te maken?
Katie, alleen Frank is bij machte hier iets aan te doen. Heb geduld en vooral vertrouwen! Ik wens je een mooie tweede paasdag toe.
Dat komt goed Ewald!
Een waterrat zou er nog watervrees door krijgen, goed geschreven, Katie, angst is voelbaar
Zuster Katie,
Wat goed geschreven! Zwem veilig verder langs de kant terwijl VmetdeHaak een oogje in het zeil houdt….
Realistisch ingeleefd en beschreven. H.
@ Dana en @ Buitenboek, bedankt voor jullie reacties.
@ VmetdeHaak, wat een geruststellende gedachte 🙂
Katie, zie je wel. Frank is zo vriendelijk geweest! Je kunt vanaf nu bewerken…
Ja, ik zie het Ewald! Ik heb het direct aangepast.
Dank je wel Frank!
Geen dank hoor ?
Ach ja die beginnende zwemlessen. Het is dat het moet, maar er worden heel wat zwembadtrauma’s gekweekt. Mooi geschreven.
Katie, beeldend geschreven!
Zo echt geschreven @Katie. Knap.
Die bulderend badmeester kennen we allemaal, denk ik. Hoe je het moment beschrijft dat je er toch echt aan moet geloven en je badpak langzaam nat wordt, helamaal waar.
@ Nyceway, @ Han Maas, @ Levja, @ Alice Huiberts bedankt voor jullie reacties!
Mooi geschreven en zeker herkenbaar!