Schrijf mee!
« »

Communicatie

Zure appel(s)

18 mei 2015 | 120w | nelededeyne | 7 |

Miljoenen keren wenste ik dat ik onzichtbaar was.
Die keer dat ik met een muskusrat naar school ging om een spreekbeurt te houden over eekhoorntjes bijvoorbeeld.
De dag dat ik een witte jeans droeg toen mijn maandelijks periodiek systeem kuren kreeg.
De nacht van de fuif waar ik mijn armen om een verdomd knappe kerel sloeg, me naar huis liet brengen met zijn wagen en deze tijdens de lift onderkotste, om de dag daarop erachter te komen dat de man die ik kuste vlak voordat de wereld begon te draaien, mijn klastitularis was.
En…
Wanneer ik uit de kast kroop en mijn mond niet kon houden over de vreselijke verhalen die ik schreef.
Ja,
vooral dan,
wenste ik die wens.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van nelededeyne of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »