Ik weet wat niet of wie ik ben en waar ik wentel, wanneer ik wakker word. Mijn wezen is haar; het steekt in mijn schedel, mijn strot, mijn mond, mijn oogleden en neusgaten. Ik beweeg mijn kop en scherven schuiven in mijn hoofd heen en weer. Ik tast rond en grijp naast mijn hoofdkussen iets kleverigs. Het stinkt zuur. Mijn reiswekker rinkelt. Kwart over tien. Tegen beter weten in sta ik op. Alles draait. Ik glij onderuit op het bed. Flarden van herinneringen komen voorbij: een avond in een hotelbar vol Fransen, veel calvados plus iets met een al te mollige vrouw, gevolgd door de complete minibar voor de nadorst. Franse gezichten en namen trekken in een voortrazende film voorbij.

Eerste zin: Ik weet niet wat…., wanneer ik wakker word.
Zo zou ik niet graag wakker worden , maar goed gevonden.
Hartje.
Broeder Vincentius maakt lange nachten, gelukkig ligt er ‘s ochtends poëzie op ons te wachten.
Fijn omschreven, dat katerige.
zie voor voorafgaande: Focuspunt
zie voor vervolg Zonsverduistering II
Beste Marjo,
De gevolgen van excessief alcoholgebruik zijn vaak effectiever dan menig belerend vingertje. Behalve voor figuren met een extreem kort geheugen. En dat krijg je vaak door vaak te zuipen.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Beste Vmetde Vork,
Zeker, elke ochtend een BLOTTOMOTTO op http://www.cpvincentius.nl
vaak met ’n extraatje.
En die roman komt er ook, ooit.
Mt vriendelijke groet,
Chris
Beste Desiree,
Ik put bij de beschrijving uit ervaring, maar vooral uit mijn vermogen zaken ad extremis te dramatiseren.
Bedankt voor je reactie,
Chris
Ik word (zin 1). Verder leuk drieluik 🙂
Beste Frank,
Stompzinnig foutje. Bedankt voor de tip. Correctie uitgevoerd.
Bedankt ook voor het drie-in-een compliment. Zo gaat. Soms heb je er eentje, soms ineens drie. De relatie met het actuele kwam later.
Bedankt voor je reactie,
wat niet moet mi zijn: niet wat of wie etc, verder prachtig die kater en het schemerige bewustzijn