Schrijf mee!
« »

Liefde

Wrakhout (deel 4)

13 maart 2015 | 120w | Lijmstok | 5 |

Plots klapte er een complete voordeur op het strand. Verweerd en versleten in groene verf, volgezogen met zout water. Het huisnummer en de brievenbus waren compleet verroest. Ik knielde neer en streek met mijn vingers over de deur die ik zelf had dichtgedaan. Ik had heimwee. Nummer 77. Ik wist heus wel wat ik had achtergelaten. Ik zou het nooit meer terugkrijgen. Daarvoor was de schade te groot. De zee neemt, maar wat de zee teruggeeft in onherroepelijk en voor altijd veranderd.
Met die gedachte bleef ik nog een tijd rondlopen. Maar als een splinter in je vinger, begon het te zweren. Het was alleen maar zo dat zij die splinter eerder zag dan ik. Lieve Mileen, vergeef me alsjeblieft.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Lijmstok of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »