Het is als mediteren. Ik zit alleen in een huisje op een vakantiepark. Grote heldere ramen om me heen laten mij uitkijken op twee andere vakantiehuisjes. Echter als ik mijn blik langer vast hou, lijken die meer en meer de functie te krijgen van een dromerig kader dat om een schilderij zit. In dat schilderij zie ik een stukje natuur, naaldbomen naast bladloze bomen. De bladeren van die bomen liggen op een licht heuvelig stukje grond. Merels huppen van het ene stukje grond naar het andere, bladeren opzij werpend terwijl ze de grond inspecteren op wormpjes. Roodborstjes vliegen van de ene naar de andere boom en ook een aller schattigst eekhoorntje huppelt over de bebladerde grond op zoek naar eikeltjes.


@Valerie. Leuk en sfeervol; je ziet het voor je…
Een opmerking als het mag: ‘Echter als ik mijn blik langer vast hou…’ vasthou(d)schrijf je aan elkaar.
Groet,
Han Maas
Dankjewel Han, opmerkingen mogen zeker, graag zelfs. Ik kan alleen geen wijzigingen aanbrengen. Waarschijnlijk zal ik voor dat recht dan iets vaker iets moeten plaatsen.
@Valerie. Dank je voor je bericht. ‘Dankjewel’ wordt overigens vaak aan elkaar geschreven terwijl dat los moet. Als zelfstandig naamwoord wel aan elkaar. Bv. : ‘Een dankjewel kon er niet af.’
Han
Bedankt Han! 🙂
Graag gedaan, Valerie.
@Han, je hebt gelijk wat ‘dank je wel’ betreft.
Echter, volgens ‘Onze Taal’ is er niets op tegen om het wél aan elkaar te schrijven.
https://onzetaal.nl/taaladvies/advies/dankjewel-dankuwel-dank-je-wel-dank-u-wel
@Ewald. Onze Taal gaat wel meer in tegen bepaalde opvattingen en Het Groene Boekje.
@Han, wat ik bedoel is het volgende: het is niet altijd een wet van Meden en Perzen. We mogen best wat losser en speelser met taal omgaan. Een persoonlijke opvatting natuurlijk.
Groet, Ewald
@Ewald. Enige vrijheid moet je natuurlijk houden. Zoveel ‘wetten’ en zoveel meningen…