Mijn handen stinken naar benzine, maar dat deert me niet. Nog even, en het is weg. Nog even, en dat smerige huis met die herinneringen aan pijn en stank van kots, heeft zijn bestemming.
Natuurlijk, ik kan de drank de schuld geven. Net doen alsof die vervloekte flessen mij in elkaar rosten, alsof die me in mijn kruis tastten. Mijn pa en zijn vrienden (of hoe noem je zijn drinkebroers?) konden het niet helpen als ze over de rand waren. Toch? Dan konden ze hun driften niet bedwingen, toch? De schoften.
Gehynotiseerd staar ik naar de vuurzee, luister ik naar het klagelijke geloei. De sirenes in de verte luiden mijn hergeboorte in. Eindelijk!
Maar waarom voelt het dan zo rot?
« Levenslot
De horizon »
« Levenslot De horizon »
Communicatie
Weg
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Leonardo Pisano of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
24 reacties
Reageren
« Levenslot De horizon »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Dag Leonardo,
Over subtiliteit. Mooi! Die komma voor het tweede toch.
Sterk stukje, zowel qua vorm als inhoud. Ik kwam er niet uit of het om een jongen of een meisje gaat, maar eigenlijk maakt dat hier niet zo veel uit.
Mooi stukje Leonardo.
Mijns inziens zou “mijn pa en zijn drinkebroers” volstaan.
Dank je, @Han. Het verschil in leessnelheid in beide zinnen is idd bewust “gemanipuleerd”.
Bedankt voor het lezen, @Ano. Je hebt een punt: zou ook kunnen. De gekozen formulering heeft een andere nuance …
Mooi om te zien hoe je in 120 woorden deze sfeer neer weet te zetten!
Direct begin ik te denken aan wat ervoor gebeurd kan zijn en wat haar (in mijn optiek is het een haar) nu staat te wachten.
Heel mooi gedaan!
Dank jullie, @Hay en @Martijn.
@Leonardo
sorry , ik vergat mijn naam erbij te zetten
Anoniem is dus: Gerda Hulsebos
zonder moeite word ik meegenomen.. geweldig
Dankje, “Anonieme” Gerda 🙂
Dank je wel, Daniella.
@Leonardo: Bewonderenswaardig stukje door – de vele informatie die je in 120w weet te geven – het doodleuk stellen van een vraag in deze krappe tekst – en ook het herhalen van woorden. Met nog minder woorden dus, weet je een drama op te voeren. De napalm zit in het kruis en je trekt alles weer open door je laatste zin. Knap en een <3.
Dank je, Mili. Ja, informatiecompactheid is waartoe dit forum je uitdaagt. Blij dat je de herhaling net zo functioneel vindt als ik haar heb bedoeld.
De eerste zin is m.i. ook napalm. Die is zo afwijkend van het normale, dat je (althans, hoop/verwacht ik) wilt weten wat er aan de hand is.
(Voor het napalm-beginsel: zie mijn gastblog – http://www.marjonsarneel.nl/bl.....e-stellen/)
Gehypnotiseerd.
Mooi, Leonardo. Ik nam aan dat de ik-persoon een jongeman was. Een meisje doet zoiets niet, is mijn eerste gedachte. Maar het zou geen stuk van Leonardo zijn als het zo klaar als een klontje suiker met duizend korrels zou zijn.
Dank je, @Lous.
Indrukwekkend geschreven, een heel mensenleven in slechts 120 woorden…..
@Leonardo Pisano wow
Dank jullie, Karin en Mathilde. 🙂
Een verhaal dat staat als een huis…
Dit grijpt mij naar de strot! Zo!
Dit stukje moet ik bewaren voor als ik iemand uit wil leggen waarom ik tot je harem van bewonderaarsters behoor, LP.
Top! <3
Dank jullie, @Odile, @Madeleine en (speciaal – dat zullen anderen me vast niet kwalijk nemen) @Conny.
Wow, geweldig stukje, Leonardo. Zeer compact en compleet. Uiteraard mijn <3
Dank je, nel. Ik had verwacht dat je me door de mosterd zou halen dit keer. 🙂
sterk stukje Leonardo
Dank je, José.