Geen papa en geen mama meer. Dan ben je wees. En als je wees bent dan valt dat zwaar. Ik heb er lang moeite mee gehad. Geen papa en geen mama hebben op jonge leeftijd is geen sinecure. Gelukkig ben ik goed opgevangen. Troost vond ik in het schrijven. Al op jonge leeftijd. Mijn favoriete woord is creatief. In de creatie van al het schrijven nam het schrijven een loopje met mij. Zo maakte ik mijn eigen paps en mams. Ik maakte er iets moois van in mijn famtasie. Ze gingen stiekem een eigen leven leiden. Nu bieden zij mij troost. Ieder jaar vier ik hun verjaardag. Gelukkig zijn ze op dezelfde dag jarig. Dan vergeet ik ze niet makkelijk.

Probeer. Eens. Met.iets. langere zinnen.te variëren.
@Lijmstok: Helaas blijven bij mij de woorden niet altijd plakken … maar je hebt een punt. Thanks voor de tip! 🙂
Oeps … zie het nu pas.
Famtasie is een toevallige verschrijving.
Maar hier wel toepasselijk.
Ik laat hem dan ook staan.
Ik vroeg me ook al af of dat met opzet was of niet, het zal je onderbewuste geweest zijn! Ik vind de korte zinnetjes hier niet storend.