Het was een flink eind lopen. Toen we aan deze tocht begonnen konden we dat niet vermoeden. Toch vonden we onze bestemming.
Met gezamenlijk doel voor ogen, goedgeluimd en compleet uitgerust gingen we op pad. Zijsporen vermijdend, doodlopende wegen overslaand en valkuilen omzeilend kwamen we bij een splitsing van wegen.
Keuzemomenten vielen ons zwaar, vooral de tweesprong bleek meestal bron van onenigheid. Op deze reis was het juist een uitdaging. Uitgekomen bij de ringweg maakten onze harten een sprongetje. Hier konden we onze route met gemak vinden.
We gingen ieder ons pad, op eigen kompas en de blik op oneindig. Onuitgesproken en zonder twist wisten we dat hier een nieuw startpunt lag met gezamenlijk doel, de weg naar de pomp.
Zéér verzorgd taalgebruik en ritme.
Dat ‘pomp-gedoe’ is doodzonde.
Groet,
Rob
Beste hak_kah,
In het bijna ouderwets verzorgde taalgebruik proef ik een ironie, die zich helaas niet vertaalt in een prachtige draai aan het slot.
b.v.:
Onuitgesproken wisten we een nieuw startpunt, de weg naar onze zwengel, onze zuiger, onze pomp, onze bron.
Met vriendelijke groet,
Chris
Dank voor de feedback Rob en Chris.
Een verrassende manier van interpreteren Chris. Ik had zelf een 180″ andere in gedachten tijdens het schrijven. Toch een draai 😉