Je zit op de stoep en vraagt je af wat er zojuist is gebeurd. Je heup doet zeer en ook je elleboog. Je hand is geschaafd en bloedt een beetje. Twee jochies rijden lachend weg op hun skateboards. Je bent duizelig en niet in staat om zonder hulp op te staan. Dan zie je je boodschappentas, een meter van je af, op zijn kant. De bloemkool ernaast. Een jonge vrouw komt in je gezichtsveld, ‘Mevrouw, heeft u zich pijn gedaan?’ Ze hurkt naast je neer, pakt de boodschappentas en stopt de bloemkool terug. Automatisch kijk je of je portemonnee nog in de tas zit. Je laat je omhoog helpen en trekt je rok recht. Er ligt een appel op straat.
« Kersenpluk
Appél! Appél! »
« Kersenpluk Appél! Appél! »
Fictie
Stoep
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van bartsnel of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
16 reacties
Reageren
« Kersenpluk Appél! Appél! »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Bart, broos, klein liggend vrouwtje schets je dat er niet eens meer vanuit kan gaan geholpen te worden zonder dat ze geript wordt. Gezien ons tijdsbestek zou ik gevoelsmatig daarom bijna ‘automatisch’ weglaten. 🙁 Één appel intrigeert me. Is ze alleen? Heeft ze maar één appel gekocht? Een exercitie om vanuit het je-perspectief te schrijven. Het heeft iets beklemmend.
Dank voor het hartje, Mili. Het was inderdaad een oefening in 2e persoon-schrijven Overigens vertelt het verhaal niet hoeveel appels ze heeft gekocht, alleen dat er één op straat ligt.
@Bart, zie je hoe ik over één appel kan struikelen? Lol. Nee, ik was je vorige hartjesschenker niet. Nu wel.
mooi tableau vivant, <3
Dag bart,
De 2e persoon mooi gebruikt. Volgens mij slaagt het gebruik enkel als de schrijver zeker is dat de sfeer/ het gevoel van het geschrevene herkend wordt door de lezer.
Dat is hier – naar mijn idee – het geval. Er wordt een goed beeld opgeroepen van de situatie en het bijbehorende gevoel door de – sober geschetste – details. <3
Beste Bart,
Een stijloefening, die de stijloefening ontstijgt en een mooie intieme schets oplevert!
’t Is klein leed, die verwarring na de val, maar ook iets herkenbaars in het moment van zwakte.
Met vriendelijek groet = hartje,
Chris
Mooi en breekbaar geschreven Bart. Een stilleven in 120 woorden. <3
Ik zie dat ik mijn stukje niet meedoet aan de ‘weekwedstrijd’. Het is 120 woorden en er zit een appel in. Vreemd.
@Hilde, Han Chris en Karin, bedankt voor het lezen en jullie commentaar.
@Bart, dat geef je zelf aan wanneer je je 120w plaatst. Of je wel of niet aan het gehart meedoet. Kwestie van rechts, uit mijn hoofd, ergens op een balletje drukken.
Wat fijntjes geschreven. Heel mooi!
Dank je wel, Irma.
…en ik doe weer mee, met dank aan Frank!
Eens met Han. Het is moeilijk om die jij-vorm natuurlijk over te laten komen. Hier is het prima gelukt.
<3
mooi stukje, de ontreddering van de vrouw en haar tweeslachtige gedrag, dankbaar voor de hulp en vang dat ze bestolen wordt, zo zitter we als mensen in elkaar!
Mooi. Ik had liever dit stukje als weekwinnaar. Niet erg dat ik niet zeker weet hoe de vrouw gevallen is. Er waren natuurlijk wel jochies op skateboard, maar misschien doet die appel zich wel voor als bananenschil.