Schrijf mee!
« »

Fictie

Monoloog

6 maart 2015 | 120w | alfagrl | 6 |

Met haar handen in de zij stond ze daar. Hoog torende ze boven ze uit en keek op ze neer. “Denk maar niet dat jullie kunnen ontkomen. Elke poging om je te verschuilen is bij voorbaat gedoemd te mislukken. Ik zal nietsontziend jacht op jullie maken en ik zál jullie vinden. Allemaal. Nergens zal je veilig voor me zijn. Ik zal jullie pakken, uit je vochtige donkere schuilplaats trekken en dan begint het hele proces opnieuw. Dus jullie kunnen maar beter meewerken.”

Ze stopte de sokken en het dekbedovertrek in de droger en zette hem aan. Dappere sok die nu nog als een nat propje in het dekbedovertrek of een sloop verward zou zitten aan het einde van de droogtijd.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van alfagrl of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »