Met haar handen in de zij stond ze daar. Hoog torende ze boven ze uit en keek op ze neer. “Denk maar niet dat jullie kunnen ontkomen. Elke poging om je te verschuilen is bij voorbaat gedoemd te mislukken. Ik zal nietsontziend jacht op jullie maken en ik zál jullie vinden. Allemaal. Nergens zal je veilig voor me zijn. Ik zal jullie pakken, uit je vochtige donkere schuilplaats trekken en dan begint het hele proces opnieuw. Dus jullie kunnen maar beter meewerken.”
Ze stopte de sokken en het dekbedovertrek in de droger en zette hem aan. Dappere sok die nu nog als een nat propje in het dekbedovertrek of een sloop verward zou zitten aan het einde van de droogtijd.
Grin.
arme sok
Haha herkenbaar, zou het helpen?
Leuk.