Schrijf mee!
« »

Communicatie

Minnarij II

15 september 2015 | 120w | Mili | 5 |

De zijden gordijnen werden een keer per week naar elkaar geschoven; het diffuse licht verzachtte de littekens die zij droeg. Zijn hongerige vingers leidden hun samenspel in dat haken en ogen kende. Verstrikt in haar beugelbeha legde hij zijn horloge af.

Samen in de twijfelaar hortte zijn adem en wiste zij het zweet van zijn voorhoofd af. Op de cadans van de immer schreeuwende vrouw boven hen, spande en ontspande zij haar wreef. Onstuimig verkende hij haar keer op keer.

Hun handen zochten elkaar en sloten hermetisch de tijd van een moment. Dan draaiden zij los en was het tijd om te gaan. Het horloge werd omgedaan, de parkeertijd was verstreken, de lust was vergaan. Uitgelopen mascara was dat restte.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mili of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »