Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Lijn 117

14 januari 2015 | 120w | Wilma Phillipson | 6 |

Hij stapte zo goed en zo kwaad als het ging in de bus. Dronken was hij en de alcohol walm hing als een deken om hem heen. Achterin nam hij plaats en viel direct in slaap. De vrouwelijke buschauffeur hoopte dat hij niet de boel onder zou kotsen. Waar hij heen moest wist ze niet en ze was ook niet van plan het hem te gaan vragen. Had hij maar niet moeten zuipen.
Aan het eind van haar dienst zat hij er nog steeds. “We zijn op plaats van bestemming”, zei ze tegen hem terwijl ze flink tegen hem aan porde. Met moeite gingen zijn ogen open. Verdwaasd keek hij om zich heen en zei lallend: “Waar ben ik eigenlijk?”

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Wilma Phillipson of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »