‘Vandaag sta ik stil. Laat mijn gedachten gaan naar dat ene moment. Liefde. Daarmee word ik omringd. Beter kan ik het niet zeggen.
Nee, geen vragen stellen. Een antwoord is er niet. Dit is ook geen spel, maar werkelijkheid. Het licht schijnt op mij.
De steun die ik ontvang. Geen idee waarom ik. Maar de liefde is wel aanwezig, alom aanwezig. En niet alleen door de bloedband. De steun van vreemden, nooit ontmoet. Het streelt me.
Het is een inschattingsfout geweest. En nu hoor ik op de blaren te zitten. Maar dat is niet gebeurd. De warmte, liefde…
Mijn blik glijdt omhoog. Vanzelf. Het is onbewolkt. De lucht is hemelsblauw. Daar straalt die ene ster. Liefde daalt op mij neer.’


Recente reacties