Schrijf mee!
« »

Communicatie

Lesje leren?

11 mei 2015 | 120w | Els Ebraert | 3 |

Marina installeerde zich in de tearoom. Ze had besloten zichzelf te trakteren op een kop koffie en een gebakje. Ze schrok toen ze plots haar naam hoorde. Ze keek op en zag Kristina staan.
‘Stoor ik?’
‘Nee, hoor. Het verbaasde me gewoon dat iemand mij opmerkte.’
‘Hoezo? Je bent toch niet onzichtbaar?’ grapte Kristina.
‘Daar ben ik nog niet zo zeker van,’ antwoordde Marina. ‘Thuis krijg ik het gevoel dat ik er enkel ben om alles netjes te houden en kok te spelen, maar appreciatie en respect? Niets. Nul. Nada. Karsten is Oost-Indisch doof als ik iets zeg en Johnny knikt altijd, maar er gebeurt niets van wat hij belooft. Misschien moet ik echt maar eens een paar dagen verdwijnen …’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Els Ebraert of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »