Als een kudde trekken ze door de woestijn. De woestijn van Priscilla. Met pakken yoghurt. Vanilleyoghurt. Kamelen hebben ze niet kunnen vinden. Dus gebruiken ze een bus. Een bus gespoten in de kleur vanille. Ze zijn gelukkig. Gelukkig op zijn Abba’s. Pril Zweeds geluk. Het geluk heet Konvooi. Konvoois geluk. Voois. Konvoois. Ze bedrijven de liefde op de bus. Groteske paringsdansen. Tegen een decor van roze lucht. In blauwe wolken. Dansen in regens van liefde. Gewoon omdat het bestaat. De liefde, de vrijheid. Niet iedereen weet het te waarderen. Noch man, noch vrouw. Gewoon mensen onder elkaar. Dat het nog bestaat? Daar trekt het door de woestijn. Een konvooi vol liefde. Als een kudde vanilleyoghurt. Geil en geel. Abba voorop!

☺. Vreemd, zeer vreemd. Eigenaardig leuk verhaal dit.
Ik mis even de Connexion
Gebaseerd op die film, denk ik?
Deze zinnen snap ik niet: Niet iedereen weet het te waarderen. Noch man, noch vrouw.
Verder: lekker gek, met plezier gelezen.
Een kruising tussen een flauwe mop en een leuke film, best origineel maar het konvooi is er bij zijn haren bijgesleept, lijkt mij.
Wel toepasselijk die haren. In de film maken ze zich daar ook al erg druk over. Er zou toch zo maar een spatje vanille in de haren kunnen vliegen. Woestijn, kudde, konvooi. Hoezo erbij hehaald? 🙂
Zou ik ook nog eens echt willen doen. Maar dan wel in een busje met airco.
@NeleDeDeyne:
Dan sluit je wel een essentieel zintuig buiten. Die luuuuuuuuchhhht … 🙂
@Mien Hier word ik vrolijk van. Ik hoor er in mijn gedachten het lied: Land van Maas en Waal, bij. Klopt niets van,want dat lied gaat over achter de groene heuvels en je stukje,Mien, over Liefde in de woestijn. Toch past het want het verbindt en tegelijkertijd blijft het warrig.# kun je mij nog volgen?
@Mathilde: Ik loop achteraan in het konvooi, maar het lukt prima hoor. Ik volg.
Top, Mien:-)