Ik streel haar zwarte haren. Ze is mooi, bloedmooi. Haar lippen zijn zoals altijd aangezet met blinkend felrode lipstick die haar sensuele lippen accentueren. Een mond om te kussen. Ik weet dat ze ook van mij houdt. Ja, toch? Haar ogen, nu gesloten zijn hemelsblauw zoals een azuurblauwe lucht. Volgens mij ziet ze daarachter een betere wereld. Ik benijd deze eigenschap van haar. Ze is vrij of voelt zich toch zo. Perfect in alles wat ik zie. Ik verafgood haar naakte lichaam, ze is net als een godin. Mijn blik valt op een vlekje ter hoogte van haar linkerborst. Een druppel gestold bloed waar mijn naald haar hart heeft doorboord. Ik schreeuw: “Nu moet ik weer van vooraf aan beginnen.”


bitter verhaal Rudi!