Een hele poos was het rustig aan mijn kledingfront. Ik kocht kleren en droeg ze.
De laatste jaren betrap ik me steeds vaker op wisselende outfits en stijlen.
Toen ik vijf jaar geleden het HBO-wereldje instapte, kocht ik verschillende setjes nieuwe kleren. Ik was er van overtuigd dat deze pasten bij mijn nieuwe professie. Helaas werd ik na vijf weken al flink overspannen. Niet door het HBO, maar door wat ik in de jaren ervoor had opgebouwd aan stress en faalangsten. De kleren maakten niet de vrouw.
Ik begin in deze dagen weer opnieuw, nu als begeleider van studenten met problemen.
Er gaat weer een hele vuilniszak vol kleren naar de Emmaus.
En zo volg ik ook mijn eigen kringloop.
Het zit erg dicht op het thema en is lekker losjes geschreven. Het drama op de achtergrond, de opruiming op de voorgrond.
Hartje!
Met vriendelijke groet,
Chris
goed stukje, kleren als symbool voor ups en downs in je leven