‘Regenwater is het beste water dat planten kunnen krijgen,’ verzeker ik de buurvrouw wanneer we allebei tegelijk de planten achter onze huizen besproeien, zij met haar tuinslang en ik met mijn zinken gieters.
‘Ik heb juist een nieuwe haspel aan de muur bevestigd,’ antwoordt ze.
Mijn drie gieters staan onder het afdakje op mijn terras, ik heb alleen maar plantenbakken, geen grote tuin. Ik moet wel altijd even de juiste plaats bepalen om het hemelwater op te vangen. Het gekletter van de waterdruppels op de zinken bodems is misschien wat hinderlijk, maar ik vind het een vertrouwd geluid.
‘Een tuinslang is veel gemakkelijker,’ zegt de buurvrouw.
‘Het is beter geen drinkwater te verspillen,’ antwoord ik.
Dan blijft het akelig stil.


Leuk geschreven en ik voel de bui al hangen!
Marjohe, je geeft in 120 woorden 2 keer de buurvrouw een “ouderboodschap” mee, zoals dat in de psychologie heet. Dan kan het inderdaad wel eens stil blijven.:-)
Eh, hoe komt er hemelwater in de gieters, als ze onder een afdakje staan?
Wij hadden vroeger een regenton. Bestaat zoiets nog?
Zeker bestaat zo’n waterton nog
Deze zomer was die van ons knettervol, terwijl het voorjaar de bodem zichtbaar was. Heb nauwelijks hoeven gieten dit jaar.
Je Leuk geschreven verhaal valt dus in de categorie fictie 🙂
Wel een leuk verhaaltje.
Het regenwater druppelt van het afdakje af omdat dat dakje scheef bevestigd is, op sommige plaatsen verzamelt het zich en komen er dan straaltjes water af als het flink regent. De gieters zet ik er dan precies onder zodat het water in de gieters terecht komt, op die manier hoef ik geen goot of regenton te hebben. Van ons terras af stroomt het water dat niet in de gieters valt door een aantal gaten in de vloer de sloot in, want ons huis is op een duiker boven een sloot gebouwd. De sloot gaat onder ons huis door, daarom hebben we achter ook geen tuin maar een terras. De buren hebben wel achtertuinen, hun huizen staan naast de sloot.
Dit is dus geen fictie H2OWritez, dit is echt.