De vraag kwam uit het niets.
Waarom geef jij je mening niet? Je bent aanwezig, zet zelf stukjes online. Maar er komt nooit een woord van waardering uit je toetsenbord.
Starend naar haar scherm. Naar die scherpe woorden.
Wist niet wat ze moest zeggen. Moest typen. Was het verkeerd?
Er staan prachtige stukken tekst online. Stuk voor stuk had ze alles gelezen. Met een lach en een traan.
Met verbazing. Met een mening waarvan ze soms schrok.
Hij had gelijk. Ze reageerde niet op de stukjes tekst. Deed haar helft niet. Waarom niet?
Omdat ze bang is. Bang dat de woorden niet kunnen bevatten, niet kunnen omschrijven wat ze voelt, wat ze ziet.
Bang dat de woorden te kort doen.

Bang dat woorden tekort schieten op een site waar je maximaal 120 woorden per stukje mag schrijven? Ik ben ook vaak een anonieme hartjesgeefster. Dat moet ergens toch ook wel volstaan?
Woorden zijn in wezen onbetrouwbaar.
In velerlei geval
voor tal
van interpretaties vatbaar.
En voor bepaalde opportuniteiten extreem wendbaar.
Ze leiden het liefst hun eigen leven,
zelfs wanneer ze komen uit de mond
van een zeer bedreven redenaar of uit die
van een hoog verheven kunstenaar.
Ach, wie nooit reageert, kan zich ook nooit ergens een bult aan vallen. Maar dat is te simpel gesteld. Er zijn echt wel meer redenen denkbaar waarom iemand wel stukjes plaatst, maar zelden of nooit op die van anderen reageert. Ik stoor me er niet aan, maar zal op den duur ook omgekeerd niet zo snel meer reageren.
Beste Katy,
Wie niet waagt, wie niet wint.
Ieder die een stukje plaatst, loop het risico totaal verkeerd begrepen te worden. Iedereen die reageert, loopt het risico een totaal foute in schatting te maken.
Maar men publiceert er op los en men reageert er op los.
Zeker als je een compliment maakt, zal dat altijd dankbaar aftrek vinden.
Maar ook constructieve kritiek is welkom. Geen van de deelnemers is perfect. Een ‘slip of the pen’ corrigeren is heel normaal.
Blijf schrijven en blijf reageren.
Met vriendelijke groet,
Chris
@Annemieke, dank je voor je reactie.
Doet het aantal woorden ertoe? Het is voor sommige mensen moeilijk om die drempel over te gaan en te reageren. Om bang te zijn dat hun woorden te kort schieten. Mensen kunnen goochelen met woorden maar reageren is gewoon niet altijd evident op een tekst die iemand anders heeft geschreven.
Katy
@NeleDeDeyne, bedankt.
Vooral het tal van interpretaties geeft weer waarom die angst kan bestaan bij mensen.
Katy
@Hay, bedankt voor je reactie. Natuurlijk zijn er verschillende redenen waarom iemand zijn teksten online zet en nergens op reageert. Dit is er maar eentje van dat ik aanhaal.
Wat je aangeeft is juist. Als jij veel reageert en je krijgt geen reactie terug zal je in de toekomst meer geneigd zijn om niet meer te reageren. Wat een heel logische reactie is. Het is geven en nemen.
Katy
@Chris, bedankt.
Zoals je zegt. Wie niet waagt, wie niet wint. Zoals NeleDeDeyne ook aanhaalde, woorden gaan een eigen leven leiden. Soms is het moeilijk om woorden juist te laten overkomen. Dat maakt dat mensen bang kunnen zijn om te reageren.
Iedereen waardeert het als je een compliment maakt en constructieve commentaar is positief. Maar zoals ik al aanhaalde. Voor sommigen ligt die drempel hoog om te reageren. Om die angst te kunnen loslaten.
Wat niet wegneemt dat ze die stap ooit wel kunnen/zullen zetten. Mensen hebben soms ook even tijd nodig om te wennen.
Katy
Hoi Katy, Ik hoop dat mijn reactie niet onaardig binnenkwam. Dat was niet de bedoeling in ieder geval. Je kunt ook beginnen met iets van een vriendelijk woord. Of gewoon ‘mooi’. Ik lees hier af en toe heel erg mooie stukjes en toch weet ik er dan geen zinnig woord op te zeggen. Dan geef ik een hartje of zeg ik gewoon dat het mooi is.
Hey Annemieke,
geen zorgen. Je reactie is niet onaardig binnen gekomen.
De hartjes zeggen zeker ook genoeg, ze tonen de waardering op een anonieme manier. Dat doet ook veel.
Gewoon zeggen dat het mooi is is net even waarderend als een hele lofzang.
Met dit stukje wilde ik gewoon aanhalen dat er mensen die drempel niet over durven gaan. Dat er mensen zijn die daar kunnen op reageren.
Het zijn woorden die naar boven kwamen en geschreven moesten worden.
groetjes
Katy
Zuster Katy,
Een mooie uiteenzetting. Wel een heftige.
Ik hoort het te vaak dat je je mening MOET geven.
Citaat uit de tekst “Verstoft toch” van Blaxtar:
“‘T nep echt ik schreeuw het van de daken:
Een mening moet je VRAGEN!”
VmetdeVorK.