De tegenzin druipt van hun gezichten af wanneer ze de jaarlijkse controle weer dienen te ondergaan. Tot nu toe is het beste nieuws geweest dat het niet achteruit is gegaan. Gesprekken gaan over het deelnemen aan de informatiedag van het KNGF. Stilte overheerst.
Als we naar de parkeergarage lopen, is het anders dan anders. Waar de opluchting meestal de overhand had, vloeien ineens tranen. Troosten kunnen we, oplossen niet. Niemand tot nu toe. De oudste wil het liefst alleen zijn. Als ze maar niet alleen naar Amstelveen gaat. Die hond heeft ze nog niet. Misschien is een gezamenlijke trip met hotelovernachting wel wat. Overdag de informatie en dan ’s avonds, na het eten, de minibar plunderen. Ik breek van binnen.
« Lente-overload
Omtrek »
« Lente-overload Omtrek »
Familie, Liefde
Gezichtspunt
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van BlaftwelBijtnie of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Lente-overload Omtrek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Blaftwelbijtniet, zonder dat ik wist waar KNGF voor staat, heb je het weten te duiden. Ook je titel is veelzeggend. Hartbrekend je stukje, vandaar mijn hartje.
@ BlaftwelBijtnie, goed stuk en goed geschreven.
– Waar de opluchting meestal de overhand had, vloeien ineens tranen.
Had moet heb zijn, want het hele stuk staat in de tegenwoordige tijd.
– van binnen
Is hier één woord.
Twee zinnen na elkaar bevatten het woord alleen. Dat is minder fraai.
Mooi hoe je iets duidelijk weet te maken zonder het te benoemen.
mooi stuk over slechtziendheid en de pijn van de moeder
@Mili: dank voor je reactie!
@ Ineke Wolf: dank voor je commentaar. Over het had versus heb (of heeft): dat slaat terug op eerdere controles waar ik het in het begin over heb. Normaal gesproken dus opgelucht (in het verleden) maar nu helaas niet. Maar als ik dat niet goed zie, leer ik graag bij!
Van binnen: veel gemaakte fout van me. Zal er in het vervolg om denken, kan volgens mij het stukje niet meer aanpassen.
@Jose van Rosmalen: dank voor je compliment. In dit geval echter was het de pijn van de vader 😉
Ben geroerd.
@BlaftwelBijtnie, het is het beste om consistent te zijn waar het gaat om de tijd waarin je schrijft.
Kijk eens naar deze zin:
– Tot nu toe is het beste nieuws geweest dat het niet achteruit is gegaan.
Ook hier schrijf je in de tegenwoordige tijd (is, niet was), terwijl je refereert aan iets uit het verleden.
Op dezelfde manier kun je schrijven:
– Waar de opluchting meestal de overhand heeft (geen had), vloeien ineens tranen.
Ook dan refereer je naar iets dat in het verleden plaats heeft gevonden.
Ik snap eerlijk gezegd het hele stuk niet. Ja, ik weet wat de KNGF is. Ik dacht dus dat het ging over iemand die blind is een een hond krijgt toegewezen. Dat lijkt me iets om blij over te zijn (eindelijk hulp bij het zien!), maar hier wordt het als een marteling beschreven?
Amstelveen, hotelovernachting, minibar: het komt erg uit de lucht vallen en ik snap de connectie met de informatiedag niet.
@ Ineke Wolf: helemaal duidelijk, dank voor je uitleg!
@Schlimazlink: tja, dat was mijn keuze, om het niet helemaal uit te leggen. Om je iets meer het stukje te laten begrijpen: het betrof de jaarlijkse oogcontrole van 3 van mijn kinderen, die een progressieve oogafwijking hebben. Uiteindelijk kan blindheid het eindpunt daarvan zijn. In Amstelveen is het KNGF gevestigd, waar binnenkort een open dag van is. Mijn dochter vreest dat ze binnenkort toch niet zonder hond zal kunnen. Daarom gaat ze daar, met lood in haar (en onze) schoenen, heen. Geeft dit meer achtergrond?
Ik vind het stukje pakkend geschreven, maar ben het ook met het commentaar van Schlimazlnik eens. Waar het nu precies over ging, was mij tot aan je uitleg ook totaal niet duidelijk.
Ik snap dat je iets aan de verbeelding over wilt laten, maar als je als lezer moet gaan raden, schiet zo’n stukje het doel voor mij toch een stuk voorbij.
Tja, het past bij me om het op deze manier te doen. Zodra mijn emoties te hoog zitten vinden die onder andere op deze wijze een uitlaatklep. Dat het daardoor wat minder begrijpelijk overkomt voor derden is soms het gevolg. Ik heb al vaker mezelf afgevraagd of ik dit soort dingen wel hier op deze wijze zou moeten achterlaten. Ik ga er nog maar eens een nachtje over slapen.
@Hay, @Jack, @BlaftwelBijtnie, het stuk was mij wel duidelijk. Kennelijk was men naar de jaarlijkse oogcontrole geweest. Wanneer je dan te horen krijgt dat je in aanmerking gaat komen voor een blindengeleidehond, dan is dat geen mededeling om bij te gaan juichen. Dan gaat het om achteruitgang. Blij zijn met die hond … dat komt veel later pas. Daar gaan informatieronden aan vooraf en ja … waarom dan niet eens een hotel gepakt en de minibar plunderen? De laatste zin is zeer treffend, zet alles in perspectief.
Kortom: een goed stuk en goed geschreven.