‘Dat bewijst maar weer dat je knettergek bent! Dat gegooi met die deuren van jullie. Ik schrik me rot. Ik dacht dat er een inbreker mijn huis was binnengeslopen.’
Terwijl ik sta te luisteren naar de schreeuwende buurvrouw die op mijn voordeurstoep staat, kijk ik op mijn telefoon en zie dat het drie uur in de nacht is.
‘Buurvrouw, kalmeer alsjeblieft. Niemand gooit hier met deuren, we lagen gewoon te slapen. Wil je even binnenkomen? Kan ik je ergens mee helpen?’
Als het buiten licht begint te worden en de buurvrouw een beker thee en twee flessen wijn heeft leeggedronken, strompel ik de trap op terug naar bed voor een laatste uurtje slaap. Dat wordt weer een lange dag vandaag.
Zuster Annemieke,
Goed verhaal. Doet me denken aan de Ijsbaanflat in Gorinchem waar ik drie jaar heb gewoond.
VmetdeVorK.
Dag VmetdeVork,
Ooit woonde ik in een vrij merkwaardige buurt. Op een aantal kleine details na, is dit een waargebeurd verhaal. Niets zo menselijk als een jankende buurvrouw ☺.
Dank voor jouw reactie.
Groet, Annemieke
Mooie beschrijving, maakt nieuwsgierig naar meer over deze buurvrouw!
Dag Kiko,
Eigenlijk heb ik geen flauw idee wat er van de buurvrouw terecht is gekomen. Vermoedelijk heeft ze inmiddels een geschikte partner gevonden die haar nooit meer alleen laat in de enge nachtelijke uren. Daar was ze altijd hard naar op zoek, naar wat ik me herinner.
Dank voor jouw reactie.
Groet,
Annemieke
Zuipt zo lekker weg!
Dag C. P.
Zeg dat. Vaak, meestal of eigenlijk altijd zuipt het lekker weg. Dat vinden buurvrouwen ook vaak. Dank voor jouw reactie.
Groet,
Annemieke